Blog

Een beeldentuin in de Spaarndammerbuurt in Amsterdam

24 april 2015,   By ,   0 Comments

“Sindsdien passeerde ik de plek vaak, en altijd hield ik even in of stopte ik. Ik kan niet precies verklaren waarom.”
Martin Bril, Jongensjaren

Vanaf zomer 2015 start de Werkelijkheid in de Spaarndammerbuurt het project Ondertussen. Met bewoners van de Spaarndammerbuurt, kunstenaars met vluchtelingenachtergrond en ontheemden uit de stad worden ambachten en verhalen gezocht en gedeeld en een beeldentuin gemaakt.

We gaan ervan uit dat waar mensen leven, ze zich goed moeten kunnen voelen, zich thuis weten. Een voorbeeld uit mijn leven. Ik kom regelmatig in de Kinkerstraat. Ongeveer 60% van de mensen die daar loopt is niet-Westers. Een deel van de straat is overdekt en voorzien van een geluidinstallatie. Ze draaien tijdens de openingstijden van de winkels muziek. Leuk, van alles en nog wat. Maar ik heb ze nooit iets anders horen draaien, nooit muziek uit bijvoorbeeld Turkijke, Marokko, Suriname, het voormalig Joegoslavië, Ghana, etc. Dat klopt niet als je kijkt naar de straat, de mensen die er lopen. Je draait toch muziek voor de mensen die er lopen? Ik had het heel leuk gevonden als ik daar zou lopen en Khalid zou horen zingen. Een gevoel van thuis.De beeldentuin is zoiets, ruimtes en momenten creëren waar diverse mensen zich in kunnen herkennen. Mensen herkennen elkaar in elkaars objecten, herinneringen, dromen en irritaties. Universele thema’s die geen grenzen kennen. Daar gaat het om. Dat we ons zelf in elkaar kunnen herkennen. De beeldentuin is een verzameling van verhalen, tradities en ambachten van de makers. De makers zijn de buurt bewoners. De beeldentuin kan een inspiratiebron zijn voor de huizenbouwers en de stadsbouwers. Ze kunnen ideeën van de bewoners inbrengen in hun ontwerpen. Hierdoor kun je de ambachten; de objecten die met een ambachtelijke wijze zijn gemaakt; terug brengen in het dagelijks leven. Zo laat je mensen zich thuis voelen, ook op straat.

In de Spaarndammerbuurt is de Amsterdamse School in vorm en ziel aanwezig. Het Schip is één van de drie blokken arbeiderswoniningen aan de Zaanstraat in de Spaarndammerbuurt die zijn ontworpen door Michel de Klerk in de stijl van de Amsterdamse School. De blokken werden in de periode 1914-1921 gebouwd. De woningen waren ‘paleizen voor de arbeiders’. Niet eerder was er zoveel zorg besteed aan de vormgeving van arbeiderswoningen. Ik ben tot mijn vlucht uit Iran in een bodem opgegroeid waar men altijd naar Paleizen voor de arbeiders verlangde. Zeg maar klassiek marxisme en idealisme, voor ons in ons deel van Europa iets van lang geleden. In Iran en andere landen waar veel vluchtelingen vandaan komen, nog dagelijkse kost, de marxistische, socialistische heilstaat, die al snel tijdens de invoering totalitaire trekjes begint te vertonen. Zeg maar waar een vluchteling vaak voor vlucht. Ironisch of treffend genoeg komt er dan een azc onder de rook van Museum het Schip en de Amsterdams school. In de schaduw van een sieraad.

Kunstenaars die ooit gevlucht zijn zullen samen met ´ambachtsmensen´ uit de Spaarndammerbuurt en Houthaven in een beeldentuin dingen laten zien, dingen die je voordat het te laat is nog kunt laten zien en zien. Dingen die je gaat pas missen als je ze al kwijt bent. Verleden is iets dat gebeurd is en in ons brein, in onze ziel en hoe of waar dan ook opgeslagen. Daarnaast wordt ons verleden door objecten uit ons verleden vertegenwoordigd, ouderlijk huis, school, de eerste liefde, etc. De herinneringen en de objecten uit het verleden vormen samen ons verleden. De herinneringen zijn de ziel van ons verleden en de objecten in de omgeving het lichaam van ons verleden.

Elke dag komen er cultuurtoeristen in de wijk om een rondleiding te volgen. De rondleiding begint bij Museum de Schip. Alles is vorm gegeven. Een zogenaamd Gesamtkunstwerk.De beeldentuin kun je ook als zo´n Gesamtkunstwerk zien. De beeldentuin is een gezamenlijk groeiend kunstwerk gemaakt door de bewoners en door bewoners van azc ́s. In de beeldentuin ontmoeten de vluchtelingen de mensen die nooit hoefden te vluchten.

De objecten voor de beeldentuin worden ambachtelijk gemaakt. Een aantal kunstenaars van de Werkelijkheid hebben ambachtelijke kennis meegenomen en opgebouwd tijdens hun studie op de kunstacademies in Sint Petersburg , Bagdad, Damascus enz. Academies waar klassieke en realistische kunst in combinatie met vakmanschap de opleiding bepalen. Het vakmanschap zal met cursussen waarin we leren van elkaar gedeeld en ontwikkeld worden.

Nosrat Mansouri, kunstenaar en de curator van de beeldentuin


  1. jozien kreulen zegt:
    Je reactie is in afwachting van moderatie.

    IK vond per ongeluk de beeldentuin in de spaarndammerbuurt op jullie site en ben zeet geïnteresseerd. Waar kan ik die bezoeken? Waar vind ik meer informatie! een prachtig initiatief waar ik graag meer van wil weten.

Leave a Reply